از آنجایی که اثر محافظتی هر آنتی اکسیدان محدود است و پیر شدن محصولات لاستیکی در استفاده واقعی نتیجه عوامل متعددی است، هنگام انتخاب آنتی اکسیدان ها باید به نکات زیر توجه کرد:
(1) با توجه به ویژگی های مختلف هر آنتی اکسیدان، و خواص پیری متفاوت فرمول های مختلف ترکیبات لاستیکی، یک آنتی اکسیدان موثر برای یک نوع لاستیک ممکن است برای دیگری بی اثر یا حتی مضر باشد. بنابراین، انتخاب آنتی اکسیدان ها باید بر اساس در نظر گرفتن جامع خواص پیری ترکیبات مختلف لاستیک، الزامات ضد پیری و ویژگی های آنتی اکسیدان های مختلف باشد.
(2) هنگامی که یک آنتی اکسیدان برای برآورده کردن الزامات کافی نیست، دو یا چند آنتی اکسیدان باید به صورت ترکیبی برای دستیابی به یک اثر هم افزایی و اطمینان از اثر ضد پیری استفاده شود.
(3) برخی از آنتی اکسیدان ها اثر رنگی دارند و باعث آلودگی لاستیک می شوند. به طور کلی، آنتی اکسیدان های فنلی اثرات محافظتی ضعیفی دارند اما باعث آلودگی نمی شوند یا آلودگی بسیار کمی ایجاد می کنند. آنتی اکسیدان های آمین که اثرات محافظتی بالاتری دارند، باعث آلودگی شدید و تغییر رنگ لاستیک می شوند. این تناقضات باید به طور جامع در هنگام انتخاب آنتی اکسیدان در نظر گرفته شود.
(4) مقدار آنتی اکسیدان مورد استفاده نباید از حلالیت آن در لاستیک بیشتر شود تا از گلدهی و آلودگی سطح لاستیک جلوگیری شود.
(5) آنتی اکسیدان های آمین اثر نامطلوبی بر سوزاندن لاستیک دارند. آنتی اکسیدان های فنلی می توانند ولکانیزاسیون را به تاخیر بیندازند و در انتخاب آنها باید دقت کرد.
