شتاب دهنده های لاستیکی معمولاً حاوی انواع مختلفی از مواد شیمیایی هستند که فرآیند ولکانیزاسیون را کاتالیز می کنند و سرعت و درجه اتصال عرضی را افزایش می دهند. اجزای متداول شتاب دهنده لاستیکی عبارتند از:
شتاب‌دهنده‌های آلدهید-آمین: مانند دی‌اتیل دیتیوکاربامات‌ها، که معمولاً به‌عنوان شتاب‌دهنده‌های اولیه استفاده می‌شوند و به طور موثر سرعت و کارایی ولکانیزاسیون لاستیک را بهبود می‌بخشند.
شتاب دهنده های گارانتی: مانند دی فنیل گوانیدین، که در درجه اول نقش کمکی را در ولکانیزاسیون لاستیک ایفا می کند. هنگامی که در ترکیب با شتاب دهنده‌های آلدهید{1}}آمین استفاده می‌شوند، می‌توانند اثر ولکانیزاسیون را بهینه کنند.
شتاب دهنده های تیورام: شتاب دهنده های لاستیکی چند منظوره هستند که هم به عنوان شتاب دهنده های اولیه و هم به عنوان شتاب دهنده های کمکی استفاده می شوند. ویژگی آنها توانایی شروع واکنش ولکانیزاسیون در دماهای نسبتا پایین است.
شتاب‌دهنده‌های زانتات: این شتاب‌دهنده‌ها نقش کاتالیزوری عمده‌ای در ولکانیزاسیون دارند و سرعت ولکانیزاسیون را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهند.
شتاب‌دهنده‌های سولفامید: عمدتاً برای ولکانیزاسیون پس از پخت{0} استفاده می‌شوند که منجر به منحنی ولکانیزه صاف، نقاط کانونی پایدار و مقاومت قوی در برابر سوختن می‌شود.
این اجزا را می توان به طور انعطاف پذیر در کاربردهای مختلف و تحت شرایط ولکانیزاسیون مختلف تنظیم کرد تا بهترین اثر ولکانیزاسیون را به دست آورد.
